وقت بیداری(۱۳۹۶)
عاطفه طالب‌پور · نویسنده
معرفی کوتاه
«وقت بیداری» به قلم عاطفه طالب‌پور، روایتی عمیق، زنده و ملموس از زیست مومنانه و مجاهدت‌های بانوی امدادگر و ایثارگر خراسان شمالی، زهرا روغنیان است. این اثر بیش از آن‌که صرفاً گزارشی تاریخی از سال‌های دفاع مقدس باشد، تبارشناسی تحول و بیداری روحی زنی است که در بستر تربیت پدری متعهد و راهنمایی‌های دلسوزانه معلم دوران دبیرستانش، جهان‌پدیداری خویش را از نو ساخت و انقلاب و جنگ را نقطه‌ای برای بیداری درونی و مسئولیت‌پذیری تاریخی خود یافت. نام کتاب نیز دقیقاً برآمده از همین نگاه است؛ لحظه‌ای که راوی درمی‌یابد دیگر زمان درنگ نیست و باید در دل میدان حضور داشت. این سلوک فکری در یکایک تصمیم‌های سرنوشت‌ساز زندگی او آشکار می‌شود؛ آن‌جا که در اوج جوانی، مهریه‌اش را یک جلد کلام‌الله مجید قرار می‌دهد و تنها شرط پیوند زناشویی‌اش را همراهی و حضور در خطوط مقدم ایثار می‌گذارد تا پیوند مشترک خانوادگی‌اش نیز سنگری برای خدمت به میهن و آرمان‌هایش باشد. حضور او در پایگاه‌های پشتیبانی و مناطق عملیاتی همچون اندیمشک، چهره‌ای متفاوت و باشکوه از نقش‌آفرینی زنان در سخت‌ترین روزهای جنگ را به نمایش می‌گذارد؛ زنی که با صلابتی استوار جراحت‌های رزمندگان را مرهم می‌گذارد و هم‌زمان با طراوت و عطوفت زنانه، نبض زندگی و امید را حتی در لحظه تحویل سال نو در غربت جبهه‌ها زنده نگه می‌دارد. قلم شیوا و وفادارنویسنده با پاسداشت صداقت و لحن بی‌پیرایه راوی، این مسیر سی‌ساله فداکاری و امدادگری را به سندی ماندگار از تاریخ شفاهی زنان مقاوم ایران بدل کرده است؛ کتابی که با پرهیز از شعارزدگی، پیوند عاطفی عمیقی با مخاطب برقرار می‌سازد و تصویری اصیل، انسانی و الهام‌بخش از پایداری زن مسلمان ایرانی را پیش چشم آیندگان به یادگار می‌گذارد.
درباره‌ی اثر
«وقت بیداری» به قلم عاطفه طالب‌پور، روایتی عمیق، زنده و ملموس از زیست مومنانه و مجاهدت‌های بانوی امدادگر و ایثارگر خراسان شمالی، زهرا روغنیان است. این اثر بیش از آن‌که صرفاً گزارشی تاریخی از سال‌های دفاع مقدس باشد، تبارشناسی تحول و بیداری روحی زنی است که در بستر تربیت پدری متعهد و راهنمایی‌های دلسوزانه معلم دوران دبیرستانش، جهان‌پدیداری خویش را از نو ساخت و انقلاب و جنگ را نقطه‌ای برای بیداری درونی و مسئولیت‌پذیری تاریخی خود یافت. نام کتاب نیز دقیقاً برآمده از همین نگاه است؛ لحظه‌ای که راوی درمی‌یابد دیگر زمان درنگ نیست و باید در دل میدان حضور داشت. این سلوک فکری در یکایک تصمیم‌های سرنوشت‌ساز زندگی او آشکار می‌شود؛ آن‌جا که در اوج جوانی، مهریه‌اش را یک جلد کلام‌الله مجید قرار می‌دهد و تنها شرط پیوند زناشویی‌اش را همراهی و حضور در خطوط مقدم ایثار می‌گذارد تا پیوند مشترک خانوادگی‌اش نیز سنگری برای خدمت به میهن و آرمان‌هایش باشد. حضور او در پایگاه‌های پشتیبانی و مناطق عملیاتی همچون اندیمشک، چهره‌ای متفاوت و باشکوه از نقش‌آفرینی زنان در سخت‌ترین روزهای جنگ را به نمایش می‌گذارد؛ زنی که با صلابتی استوار جراحت‌های رزمندگان را مرهم می‌گذارد و هم‌زمان با طراوت و عطوفت زنانه، نبض زندگی و امید را حتی در لحظه تحویل سال نو در غربت جبهه‌ها زنده نگه می‌دارد. قلم شیوا و وفادارنویسنده با پاسداشت صداقت و لحن بی‌پیرایه راوی، این مسیر سی‌ساله فداکاری و امدادگری را به سندی ماندگار از تاریخ شفاهی زنان مقاوم ایران بدل کرده است؛ کتابی که با پرهیز از شعارزدگی، پیوند عاطفی عمیقی با مخاطب برقرار می‌سازد و تصویری اصیل، انسانی و الهام‌بخش از پایداری زن مسلمان ایرانی را پیش چشم آیندگان به یادگار می‌گذارد.
