دعای باران(۱۴۰۵)

معرفی کوتاه

«نمایش «دعای باران» برگرفته از آیین‌های شمال شرق کشور و استان خراسان شمالی است؛ منطقه‌ای که هم اهل تسنن و هم شیعیان در آن زندگی می‌کنند و آیین‌های فراوانی در آن جریان دارد. اجرای گروه با محور آیین باران‌خواهی شکل گرفته است؛ آیینی که در دوره‌های خشکسالی برگزار می‌شده و در روایت نمایشی با دعا برای باران، کشت و برداشت گندم آغاز می‌شود. در ادامه، محصول کشاورزان به دست گروهی مهاجم غارت می‌شود و کشاورزان برای دفاع از حاصل دسترنج خود وارد میدان می‌شوند. در نهایت، به واسطه قرآن میان دو گروه آشتی برقرار می‌شود؛ باران رحمت الهی جاری می‌شود، کشاورزی از سر گرفته می‌شود و همه با هم به پایکوبی می‌پردازند. رأس هرم وحدت در این نمایش قرآن است؛ قرآن هم سبب بارش رحمت می‌شود و هم زمینه آشتی دو گروه را فراهم می‌کند.»