آرت دکو یا هنر تزئینی

آشنایی با سبکهای هنری
قبل از پرداختن به سبک شناسی لازم به تعریف در خصوص واژه سبک است این لغت از کلمه لاتین style گرفته شده که از واژا یونانی ستلیوس برخاسته است. که ابزار و آلتی بوده که بر روی الواح وکنده کاری میکرده اند.

در ادبیات سبک را به بیان نحوه اندیشه هر شخص گویند. به آن شرط که سیوه ابداعی خود وی باشد.

سبکهای هنر نیز ممولا بر اساس  نحوه تفکر  یا یا یک جریان به وقوع بپیوندد.که قبلا نبوده و یا کامل شده سبکهای قبل از خود بوده اند.

آرت دکو یا هنر تزئینی
آرت دکو یا هنر تزئینی مختلط یک جنبه هنری است که در قرن بیستم به وجود امد.
واژه آرت دکو از نام نمایشگاه بین الملی هنرهای تزئینی و صنعتی مدرن (Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels Modernes) گرفته شده است.

ارت دکو روی معماری، تزئینات داخلی، سرامیک، مد، طراحی صنعتی و هنرهای دیگر اثر داشت.

 تاریخ :
نام ارت دکو از عنوان نمایشگاه جهانی 1925 در پاریس (نمایشگاه بین الملی هنرهای تزئینی و صنعتی) انتخاب شد، اما از این کلمه قبل از اخر 1960 استفاده نمیشد.
فرهنگهای مختلف، مخصوصا مال اروپا قبل از جنگ جهانی اول، روی ارت دکو اثر داشتند.
ارت دکو به عنوان پاسخی به تغییرات فراوان فنی و اجتمایی در شروع قرن بود.
شهر پاریس در فرانسه به عنوان مرکز این جنبش شناخته شده بود و خیلی از هنرمندان مهم دراین شهر زندگی می کردند. از جمله: ژاک امیل روهلمان (Jacques-Emile Ruhlmann) که یکی از معروفترین مبل سازهای ارت دکو بود. کسان دیگر ادگار براندت (Edgar Brandt) و ژان دوناند (Jean Dunand) بودند که با آهن و قفل کار می کردند.
در شیشه کاری رنه لالیک (René Lalique) و موریس مارینو (Maurice Marinot) و در جواهر و ساعت سازی کارتیه (Cartier) بود.

خصوصیات :
کلمه ارت دکو را در نمایشگاه بین الملی 1925 به وجود آوردند اما تا سال 1960 از ان خیلی کم استفاده میکردند. هنرمندانی که در این سبک کار میکردند تا سال 1960 به عنوان یک گروه نا شناخته بودند.
در اولین سالها ارت دکو را به عنوان یک حرکت در جنبه نوین‌گرایی (مدرنیسم ) میشناختند که تحت تأثیر هنرهای سنتی ممالک دیگر مثل کشورهای آفریقایی، مصر یا مکزیک بود.
اثر دیگر بسیار مهم روی ارت دکو فناوری های ان زمان بود: مثلا رادیو، ماشین ها صنعتی و غیره.
کل این چیزها را در یک فورم حجمگری (کوبیسم) ، آینده‌گری (فوتوریسم) و فاویسم به کار می بردند.
به دنبال این سبک ها، ارت دکو از اشیایی مختلف مثل الومنیام، ورشو، لاکر، چوب کاری، پوست کوسه و گور خر استفاده میکرد.
در ارت دکو از فرم های زیگزاگ، پله ای، دایره آفتاب (sunburst motif) و قوس های بلند هم زیاد استفاده می کردند.

 این سبک خیلی غنی است و در نتیجه عکس العمل به کمبود های بعد از جنگ جهانی اول به وجود آمده است.
بخاتر تجمللی بودن این سبک در فضا های مدرن مثل سینما، برج ها ی بلند و کشتیها مسافربری استفاده میکردند.

 

 

سقوط:
بعد از این که این سبک به تولید ماشینی رسید، ان را به عنوان یک سبک تجمللی مصنوعی شناخته شد و در غرب پشتوانی اش را از دست داد.
با شروع جنگ جهانی دوم ارت دکو در غرب تمام شد اما در کشورهای دیگر ادامه داشت.
از جمله: در هنوستان به عنوان یک نشانه مدرن شناخته شد و تا سال 1960 ادامه داشت.
در دهه 1980 ارت دکو از نو مورد توجه قرار گرفت و در رابطه با فیلم نوآر (film noir) و زرق و برق دهه 1930 از ان در تبلیغات جواهر و مد استفاده شد.
آرت دکو در ایران :
سه ساختمان در میدان آرژانتین تهران در سبک آرت دکو ساخته شدند