اباصلت رضوانی

همواره سعی کرده ام که باورم نشود شعر می گویم همچنانکه سعی می کنم به این ناباوری ها عادت نکنم و در همین کشاکشهاست که در جستجوی چیزهایی هستم...

  اباصلت رضوانی

چشم های بلور یعنی تو

آفتاب حضور  یعنی تو

کوههای طپیده در باران

صخره های صبور یعنی تو

گریه ی پاک ماه و موسیقی

زخمه های چگور یعنی تو

روبه یک صبح روشن و آبی

گام های عبور یعنی تو

شور گنجشک ها درآبی صبح

صبح غرق سرور یعنی تو

پرسه در روی خاک یعنی ما

آسمان های دور  یعنی تو

ما و این غیرت ...نمی گویم

قله های غیور یعنی تو