احمد علی بهین

 

احمد علی بهین

"احمد علی بهین" یکی از پیشکسوتان موسیقی بجنورد است که از سال های دور در رشته آواز اصیل ایرانی فعالیت زیادی داشته و با هنرمندان هم دوره خود برنامه های زیادی اجرا نموده است. هم اکنون بازنشسته بانک است و در سال های اخیر با علاقمندی زیادی به جمع آوری و بازخوانی موسیقی های محلی استان با اشعار مناسب می پردازند.

گفتگوی زیر توسط "حسین حصاری" کارشناس موسیقی حوزه هنری خراسان شمالی با این هنرمند بجنوردی می باشد.

- آقای بهین خودتان را معرفی بفرمایید در چه سالی و در کجا متولد شدید و چطور شد به هنر موسیقی رو آوردید؟

بنده احمد علی بهین متولد 15/10/1323 در بجنورد هستم. از دوران ابتدایی به خواندن و آواز علاقه داشتم و هیچگاه فراموش نمی کنم اولین باری که در جمع خواندم به تشویق آقای "سخی" مدیر مدرسه بود که رفتم روی نیمکت و برای بچه های کلاس آواز خواندم.

بعد جزو گروه سرود مدرسه شدم و در کلاس پنجم دبستان فردوسی برای اولین بار روی سن رفتم.

عکس جالبی از اولین اجرای آقای بهین

از راست آقایان: حکیم شفاهی، وطنی، بهین و شادلو

 

علاوه بر این در کار تئاتر نیز در جاهایی که مربوط به موسیقی می شد همکاری می کردم و اولین بار در نقش یک مرد که آواز های عرفانی می خواند بازی کردم و این کار در دوران دبیرستان نیز ادامه داشت و در بین پرده های نمایش کارهای موسیقی را اجرا می کردیم.

در دوران سیکل اول هنگام اجرای برنامه های هنری با آقای شاهمرادی نیز همکاری داشتم که قسمت های محلی را ایشان می خواندند و در بخش اشعار فارسی بنده می خواندم

بعدها در سال های 45و46 در ارکستر هایی که توسط هنرمندان بنام آن دوره، مرحوم "خمر" و "محمود باغبان" تشکیل شده بود همکاری داشتم.

بعد از استخدام در بانک در سال 46 حدود دو سال با ارکسترهای بجنورد کار می کردم و در سال 48 به تهران منتقل شدم و در آنجا عضو گروه موسیقی دانشکده علوم بانکی شدم که هم کار موسیقی انجام می دادم و هم لیسانس علوم بانکی دریافت کردم.

یکی از اجراها در دانشگاه تهران

- ردیف های آوازی را چگونه فرا گرفتید؟

در بجنورد معلم حرفه ای نداشتیم و  با اینکه در منزل ما رادیو نبود اما بخاطر علاقه شدید من به آواز ، هر جا که صدای رادیو می شنیدم با دقت برنامه های موسیقی و آوازی را گوش می دادم و گوشه ها و دستگاه های موسیقی را به همراه اشعار آنها حفظ می کردم و با تکرار آنها ردیف ها را یاد می گرفتم.

-  ازشرایط خانواده و نوع برخورد آنها با شما در این موضوع بگویید:

پدرم فرد مذهبی ای بود و در ماه مبارک رمضان اشعار مناسبی را از شاعران بزرگ انتخاب می کرد و مرا تشویق می کرد آنها را بخوانم. من هم هنگام سحر تا زمان اذان مناجات می خواندم. وقتی اذان می گفتم همسایه ها از صدای من بیدار می شدند و همگی مرا تشویق می کردند.

 - آیا اسامی هنرمندانی را که با آنها همکاری می کردید به یاد دارید؟

به همراه آقایان محمود باغبان (ویلون )و ابراهیمی(ضرب)

بله ، آقایان "خمر" و "باغبان" که بیشتر سرپرست گروه بودند و در ارکستر های خودشان هم نوازندگی می کردند. آقای "سعید مشکینی" که ویولون می زدند. چنگیز شادلو فلوت می زد. آقای "احمد مکری" که اهل کرمانشاه بود سنتور می زد. آقایان "ابراهیمی" و " فرج الله خراسانیان" ضرب می زدند. آقای "غلامعلی فخار" تار می نواختند.

به همراه آقای خّمر

 

- لطفا از فعالیت های هنری خود در سال های اخیر بفرمایید :

بنده بعد از مدت ها دوری از بجنورد در یکی از کنسرت های سنتی بصورت افتخاری با آقای "محمود رحمانی" سرپرست گروه "آوای فاخته" همکاری داشتم.

چند اجرا هم در برنامه های رادیو و تلویزیون خراسان شمالی با همکاری جنابعالی بصورت زنده بوده و همینطور اجراهای صحنه ای مختلف.

- آیا آثاری هم ضبط کرده اید؟

بله، تعداد 4 اثر صوتی که در قالب اشعار محلی و نیز ارکستر سنتی با همکاری خود شما ضبط شده که قابل استفاده برای رسانه صدا و سیما نیز می باشد.

- همانطوری که می دانید حوزه هنری کارگاهی را با نام "پاتوق آواز" دایر کرده که هنرمندان و علاقمندان در این جلسات  شرکت دارند، نظر شما در مورد این فعالیت چیست؟

باید عرض کنم اقدام بی نظیر و نی سابقه ایست که در موسیقی استان بروز کرده و با استمرار و عملکرد تخصصی در آینده شاهد تاثیر عمیق آن بر رشد موسیقی اصیل استان خواهیم بود.

در انتها از شما بخاطر فراهم آوردن زمینه گفتگو با بنده تشکر می کنم.