تبلور یک تاریخ

 

تبلور یک تاریخ

30 شهریور 1281 هجری شمسی، مطابق با بیستم جمادی الثانی 1320 هجری قمری سالروز میلاد پربرکت حضرت فاطمه زهرا (س) در شهرستان خمین در خانواده ای از تبار فقیهان و عالمان،بزرگ ترین مولود قرن پا به عرصه ی گیتی نهاد.

پدرش سید مصطفی که عالمی وارد بود با الهام از قرآن کریم او را روح الله نامید.هنوز سن روح الله به 5 ماه نرسیده بود که سید مصطفی در راه مبارزه با خان ها و حکام ستمگر منطقه به شهادت رسید.

امام خمینی (ره) از 5 ماهگی تحت سرپرستی عمه و مادر بزرگوارش قرار گرفت.بیش از 16 سال نداست که مصیبتی دیگر برایشان پیش آمد و عمه عزیزش بانو صاحبه نوازشگر قهرمان پرور، سرپرستی دلسوز،پناهگاهی محکم و در حقیقت پدری مهربان به شمار می رفت به طور ناگهانی درگذشت و دیری نپایید  که اجل گریبان مادر مهربانش را گرفت و آن بانوی مردآفرین نیز در بستر مرگ افتاد.

• دوران تحصیل و نوجوانی
دوران ابتدایی را مانند سایر کودکان در مکتب خانه فرا گرفت و صرف و نحو و منطق را نزد برادرش و شوهر خواهرش آموخت.در آغاز جوانی ( 1298 هجری شمسی) به حوزه علمیه ی اراک رفت. یکسال بعد در پی مهاجرت آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی از اراک به قم برای ادامه تحصیل به قم سفر کرد.به قدری کوشش و جدیت به خرج داد که در 25 سالگی به درجه اجتهاد نائل شد.امام خمینی (ره) همزمان با تحصیل،زیر نظر آیت الله میرزا محمد علی شاه آبادی به امور معنوی و عرفانی نیز مشغول بود و دراین عرصه نیز توفیقات شایانی کسب کرد.با کسب مدارج عالی علمی و درخواست های مکرر علما و فضلا از سن 42 سالگی به تدریس خارج فقه و اصول پرداختند. ایشان در کنار تحصیل ورزش و تفریحات سالم را در برنامه داشت.امام خمینی (ره) در سن 2 سالگی با دختر مکرمه آیت الله حاج میرزا محمد ثقفی تهرانی ازدواج کردند. ایشان نسبت به حقوق زن و رعایت آداب همسرداری بسیار مقید بودند و تا آخر عمر شریف خود در نهایت محبت و احترام با همسرشان رفتار کردند.ثمره این ازدواج با میمنت دو پسر به نام های مصطفی و احمد و سه دختر بود.

• فعالیت های سیاسی
در سال 1322  برای پاسخ به کتاب منحرف « اسرار هزار ساله » به تألیف کتاب « کشف الاسرار » پرداخت که نقش عظیمی در رسوا نمودن تفکرات منحط وهابیت و دفاع از حقانیت مکتب تشیع داشت. تا زمانی که آیت الله العظمی سید حسین بروجردی زنده بودند و پرچم اسلام را بدوش داشتند،امام تابع نظرات ایشان بودند اما با درگذشت آن بزرگوار در سال 1340 شمسی امام خمینی (ره) پرچم را بدست گرفت و منتظر فرصتی بود تا نهضت را علنی کند.تا اینکه لایحه انجمن های ایالتی و ولایتی در سال 1341 در هیئت دولت به تصویب رسید.چند ماده از این لایحه از جمله حذف قید اسلام از کاندیداها و رای دهندگان و قسم به کتاب های آسمانی دیگر به جای قرآن ، خلاف اسلام بود.لذا امام دست به کار شد و جلسه ای با علما طراز اول قم در منزل استاد مرحوم آیت الله حائری یزدی گرفتند.پس از مذاکرات تلگرافی به شاه زنگ زده شد و خواستار لغو فوری این لایحه شد.در ادامه با فشار استعمارگران خارجی شاه مسئله ی اصلاحات شش گانه و انقلاب سفید را مطرح کرد و خواستار رفراندوم شد که بازهم با تلاش امام  خمینی (ره) این طرح استعماری ناکام ماند.واکنش مردم و سرکوب آن ها توسط رژیم باعث شد تا آیت الله خمینی عید نوروز سال 42 را تحریم کند.

فاجعه حمله ساواک به مدرسه فیضیه موجب ایجاد جو رعب آور در بین مردم و علما شد.صدور اعلامیه ی آیت الله خمینی (ره) و سخنرانی ایشان در 13 خرداد ( عصر عاشورا ) باعث دستگیری و انتقال ایشان به تهران شد. دو ماه بعد از فاجعه ای که در فیضیه رخ داد و در پی آن ده ها نفر شهید و صدها نفر زخمی شدند در صبح عاشورای 42 امام خود را برای سخنرانی مهمی آماده کردند در حالی که در همان زمان عده ای از وعاظ و خطبای تهران را به سازمان امنیت برده بودند و آنها را تهدید کرده بودند که از سه موضوع سخن نگویند:  1- از شاه بدگویی نکنند 2- به اسرائیل حمله نکنند 3- نگویند اسلام در خطر است.

این خبر به امام رسیده بود. امام در سخنرانی خود فرمودند: « بدبخت! بیچاره! چهل و پنج سال از عمرت می گذرد، یک کمی تامل کن، یک کمی تدبر کن، عبرت از پدرت بگیر.... تمام گرفتاریها و اختلافات ما در همین سه موضوع نهفته است!»

دو روز بعد، شب 15 خرداد 42 نیمه های شب مأموران به منزل امام حمله کردند و بعد امام را همراه خودشان بردند. وقتی خبر توقیف امام به مردم قم و تهران رسید مردم در حالی که اشک می ریختند و بر سر می زدند به خیابان ها ریختند و حماسه 15 خرداد را به وجود آوردند. در این روز در قم صدها نفر شهید و زخمی و دستگیر شدند. در تهران نیز مردم تهران به طرف کاخ مرمر تظاهرات کردند که مورد حمله ماموران شاه قرار گرفته و چندین هزار نفر به شهادت رسیدند. اما دیگر اقدام بی رحمانه ی ماموران پهلوی قتل عام دست جمعی دهقانان ورامین بود که کفن پوش به طرف تهران در حرکت بودند تا از امام خود حمایت کنند.

در شانزده خرداد هم این حادثه تکرار شد و رقم شهدای تهران را تا پانزده هزار نفر تخمین زدند. 

مهرماه 1343 در پی تصویب کاپیتولاسیون دوباره خشم امام خمینی (ره) را برافروخت و سخنرانی شدیداللحن ایشان در 13 آبان 1343 باعث شد که رژیم پهلوی وی را به ترکیه تبعید کند.در طول یازده ماه اقامت در ترکیه،کتاب « تحریر الوسیله » را تألیف کرد و در کنار احکام عبادی،احکام سیاسی را مطرح کرد.مهرماه 44 به عراق منتقل شد و در طی 13 سال اقامت در عراق، با ارسال نامه و پیام و صدور بیانیه اوضاع ایران را کنترل می کرد.

مبارزات امام خمینی (ره) ادامه داشت تا اینکه در آبان  56 سید مصطفی پسر ارشد امام (ره) به گونه ای مرموز در نجف به شهادت رسید.این مصیبت تأثیری در اراده پولادین امام نداشت. چند ماه بعد چاپ مقاله ای توهین آمیز نسبت به امام در روزنامه اطلاعات،موجب راهپیمایی و اعتراض مردم قم شد و این موج اعتراضات به ساسر کشور کشیده شد. همزمان در پی فشار رژیم دولت ایران به دولت عراق،سخت گیری عراق به امام بیشتر شد.ایشان عراق را به مقصد فرانسه ترک کرد. نزدیک به 5 ماه هم در فرانسه بود و بعد تصمیم گرفت به ایران بازگردد.10 روز پس از مراجعت امام به ایران، انقلاب اسلامی مردم ایران پیروز شد.

• هنر از نگاه امام خمینی(ره)
هنر از نگاه آن حضرت می بایست با آرمان های انقلاب اسلامی سازگار باشد.امام (ره) اساسا توجه و تأکید خاصی به مقوله فرهنگ و هنر در جامعه داشته اند. به همان طریقی که به دنبال پیاده کردن اسلام ناب محمدی بود سعی داشتند فرهنگ و هنر ایران زمین نیز به موازات اخلاق، معنویت و پاکی پیش برودو در جهت هدایت و اصلاح اخلاق جامعه مفید واقع شود و از ورطه خودباختگی و ابتذال نجات یابد، اصالت و هویت ایرانی اسلامی بودن خود را حفظ کند.

این مسئله در مورد هنرهای مختلف از جمله تئاتر، موسیقی و سینما می باشد.امام (ره) با بودن و حضور این هنرها در جامعه و رسانه ها موافق و با ابتذال آن ها مخالف بودند. این نوع نگرش به مسئله هنر در جامعه در حقیقت پیش زمینه ای مناسب برای هنرهای مختلف با حفظ ارزش های اخلاقی می باشد.

امام خمینی (ره) بر عهده نویسندگان نیز رسالت سنگینی قرار می دهد.ایشان معتقد بودند قلم باید در خدمت بیان آن چیزی باشد که یک ملت را نجات دهد و آزادی را برای امت به ارمغان آورد و قلم این زبان پر از سکوت همیشه برنده از نگاه امام خمینی (ره) باید در خدمت فرهنگ سازی، تعالی هنر و رشد اخلاق و معنویت باشد.

• رحلت امام خمینی
امام امت در ایام بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در چند نوبت بیمار شدند، بستری و معالجه گردیدند. تا اینکه در آخرین بیماری که عمل جراحی بر روی ایشان صورت گرفت امام (ره) در خرداد 1368 به لقاءالله پیوستند. همان گونه که استقبال از امام در دوازده بهمن 57 تاریخی و بی نظیر بود، مراسم وداع امت با امام و رهبرشان نیز از دیدنی های تاریخی بود. امام به فکر هدایت مردم بعد از رحلت خود بودند لذا وصیت نامه ی سیاسی الهی خود را که نصایح و ارشادات خود را برای سعادت ملت ایران در آن نوشتند. از طرفی نشانه هایی برای تعیین رهبری پس از خودشان بیان کردند که این نشانه ها دلالت بر آن داشت که ایشان آیت الله خامنه ای را برای جانشینی خودشان از همه اصلح تر و افضل تر می دانند.

عجیب نیست که خرداد داغ ما را در این سوگ بزرگ تازه می کند و همواره حسرت و غم در وجودمان موج می زند.

والسلام
گردآوری : واحد روابط عمومی حوزه هنری خراسان شمالی