شاعره :الهه ابراهیم زاده

*************************************************

هیچ گاه روزگار به قتل
کسی نیندیشید
که شمشیر چنین کرد

***

خورشید خون بالا آورد
وقتی ، حنجره ی کودک دریده شد
آن گاه آب در قصاوت
خود
به دهان اشاره کرد
هفتاد و دو بار 
مرگ دمیده شد 

***
 
این جا مردی که
پشت سرش خدا ایستاده
نمی ترسد
نمی میرد

 شاعرة :الهه ابراهیم زاده