غزلی برای 175 شهید غواص

به نام خالق پرواز سرخ ماهی‌ها
ز صیدگاه پر از عمق بی پناهی‌ها
فتاد لرزه بر اندام کوه‌ها آن روز
که ریخت خاک جفا را به تنگ ماهی‌ها
رسید نغمه‌ی تو بعد سال‌ها دوری
نشسته روی دلم گرد روسیاهی‌ها
شود که تا نفسی باز تازه گردانیم
در این زمانه‌ی اندوه و پر گناهی‌ها
که حسن روی تواَم می‌کشد چو پروانه
و بال خسته‌ی ما و تمام خواهی‌ها؟
پرنده را نبود فکر سیر در پستی
بچیند از دل دنیا به دادخواهی‌ها
که گفت دست تو بسته است ای شهید، امّید!
به دست بسته‌ی ما هم رسد گواهی‌ها
میثم مرادی بیناباج
26 خرداد 1394