محرم...

محرم...

سینه ها غرق در عزا و ماتم شد
چرخ چرخید و پشت آسمان خم شد

مردی از نسل کهکشان به خاک افتاد .....
خون به جوش آمد از زمین ،  محرم شد

کوفه در التهاب کفر می جوشید ....
شعله در شعله سینه ها ، جهنم شد

دل تهی کرد ابرو روشنی جا خورد
چهره در هم کشید ماه و پر غم شد

تلخ کامی گلوی دشت را سوزاند
زهر قابیلیان نصیب ِ عالم شد

لرزه بر پردهای کبریا افتاد
زندگی مثل مردن ِ دمادم شد

روز می رفت و آه سرد می لرزاند ...
خون خورشید را که رنگ پرچم شد

م- شوریده  سید مهدی نژادهاشمی