مصاحبه با شاعران / واحد آفرنش های ادبی / یحیی علوی فرد

مصاحبه با شاعران / واحد آفرنش های ادبی

ما این بار فقط شنوده هستیم و سکان رو به دست عمو علوی می سپاریم .

عمو علوی بفرما :

یحیی علوی فرد هستم البته دوستان به من عموعلوی می گویند . در سال 1352 در روستای باغچق از توابع شهرستان بجنورد گریه هایم خنده بر لب پدر و مادرم نشاند و در سال 65 در کربلای 5 خنده های پدرم برای همیشه آسمانی شد وگریه هایم دائمی خنده هایی که بعد ها شاعرم کرد. و مرا به راه او کشاند ؛

در حوزه علمیه بجنورد ، مشهد و قم درس خواندم . گاه گاهی پا توی کفش بزرگتر ها می کنم اما شعر کودک و نوجوان همه زندگی ام شده است .

تدریس ، نقد ، نثر ، داستان وشعر هایم همه کودک است .

رشته روان شناسی ام خیلی به شعر کودکم کمک می کند . هر چند دیگر ادبیات می خوانم . شعر "فصل تقسیم رویش" من در سال 81 رویش خوبی برای من بود که در جشنواره مطبوعات کودک اول شد. هرچند در سال های 81 و 83 هم در شعر دانشجویان شاهد و در صدا و سیما جایزه گرفتم اما سال 87 و 88 برایم بسیا خاطره انگیز است .

دو کتابم از چاپ خارج شدند به نام های "بهار ماندنی " و کتاب "نوآوری این است" که این دو کتاب جایزه های زیادی را نصیبم کرد:

جایزه کتاب فصل ششم ، دومین جشنواره ملی بهار ، هنر آسمانی و آخرین منجی .

البته "فصل ها زیبایند" در سال 1385 از من چاپ شده بود.

دو مجموعه دیگر زیر چاپ دارم که باید همین روز ها خبری ازشان بگیرم . هنوز که هنوز است در جلسات مرکز تربیت مربی کودک و نوجوان شرکت می کنم .

و یک شعر زیبا از ایشان :

باریده آلاداغ احساس
قلبم شده حالی به حالی
مانند باران بهاری
توی خراسان شمالی
 
در آسمان و خاک اینجا
گل کرده ام چون غنچه ای ترد
بر گونه نازک خیالی
نازک تر از گل های بجنورد
 
کوچک تر از این آب و خاکم
با بودنم اینجا ، بزرگم
مادر بزرگم دشت گل هاست
بابا امان ، بابابزرگم
 
بابایم اینجا آسمان است
اینجا زمینش مادر من
داداش بش قارداش هستم
اترک به جای خواهر من
 
پشتم به آخورداغ گرم است
دل داده بجنورد هستم
من باغچق را دوست دارم
آز آب و خاکی کرد هستم