" مقتدای عشق " / فرشته رضا پور

 فرشته رضاپور ، بجنورد ، پیش دانشگاهی نمونه نرجس 

" مقتدای عشق "

عاشق نبوده ام که کنم ادعای عشق     
                                               لایق نگشته ام که شوم خاک پای عشق
عاشق تو بوده ای که به لطف حضور دل
                                               شایسته گشته ای که شدی آشنای عشق
مولود کعبه ای که مشخص شود که ای
                                              آن قبله بود و چهره تو رهنمای عشق
کی من به غم اجازه جولان دهم علی؟!
                                             گر شافعم شوی تو به روز جزای عشق
ای آنکه در رکوع به مسکین دهی زکات !
                                             آری منم که گشته ام اینک گدای عشق
آن کس که می رسید به داد یتیم و شب
                                             خود سجده می گذارد در پیش خدای عشق
هرگز ب جز محبت تو در دلم مباد !
                                               تفسیر هل اتای وهم مقتدای عشق