موسیقی بیان عمیق شادی زندگیست

 

موسیقی بیان عمیق شادی زندگیست

حسین حصاری

بشر میل به جاودانگی دارد.انسانها در هر جا و زمانی که بوده اند از خود نشانی باقی گذاشته اند.

تمام افکار و اعمالی که در بین مردم اقوام گوناگون رواج داشته و اثری از انسانیت در آن مشاهده می شده به شکل سمبلهای متنوع درقالب یک اثر هنری به یادگار گذاشته شده اند.

اثرهنری مانند آئینه ایست که دقیق زندگی اقوام گذشته را به ما نمایان میسازد.

در این میان موسیقی بعنوان یکی از سمبلیک ترین هنرها نقشی قوی در باز گویی فرهنگ مردم را دارد.

هر قومی با توجه به ویژگیهای بسیار گوناگونی که با آنها زندگی می کند دارای فرهنگ مخصوص به خود است.اگر آثار موسیقیایی این اقوام را بدقت بررسی کنیم خواهیم دید ویژگیهای فوق دقیقا در موسیقی آنها نمود پیدا می کند.

موسیقی هنری مشترک است.قابلیت انطباق با هر شکلی از هر فرهنگی را دارد.عنصر ریتم ،فواصل صوتی بسیار متنوع ،رنگ آمیزی سازها،جنس صدای سازها،تنوع سازها و... می تواند ظرفیت های خیلی زیادی را برای هنرمند فراهم کند.

اگرقومی به دلاوری و رزم آوری معروف باشد موسیقی آن قوم نیز تابع این ویژگی خواهد بود،اگر به شادزیستی ،موسیقی نیز همانگونه خواهد بود،اگر به گرفتاری و غم وماتم،همین خاصیت در موسیقی وجود خواهد داشت.

موضوعی که در اقوام محلی به چشم می خورد هماهنگی زندگی آنها با طبیعت است.البته امروزه این نقش کمتر شده ولی در گذشته که مردم در دامان طبیعت زندگی می کردند و از آن استفاده می کردند، تاثیر این شکل از زندگی در آثار هنری آنها کاملا برجسته است.استفاده از رنگهای خالص و شاد در لباس و پارچه و فرش،ملودی های بسیار ساده وروان در موسیقی، تصاویر ساده و انتزاعی بر روی اشیا و بسیار موارد دیگر نمود بارز این شکل از زندگی است.

اگر به صراحت بتوان گفت که زندگی و هنر مردمان محلی با هم یکی است راه دوری نرفته ایم.

به وسعت سازهای محلی دقت کنید .محدود اما کار آمد.به اندازه ایست که جوابگوی نیازهای یک هنرمند را برآورده سازد ،نه کمتر ونه بیشتر.

از طرفی همان هنرمند در میان مردم زندگی می کند ودر کنار آنها به امور روزانه مشغول است ودر واقع هنر برای هنر معنی ندارد. زندگی وهنر با هم.

مخاطبان نیز از همان جنسند و بسیار باورمند.معتقد به هنر هنرمندان خویش.زیرا می دانند هنرمند درد و شادی زندگی همان مردم را بیان می کند و تظاهر جایی در هنر و زندگی آنها جایی ندارد.

هماهنگی عجیب زبان و لهجه با آهنگها، هماهنگی ریتم با رفتارهای اجتماعی هر قوم، استفاده موسیقی در بیشتر مراسمات ،همه نشان از این دارد که موسیقی همان زندگی است.دیگر صحبت از تاثیر موسیقی بر زندگی مردم نیست،زیرا موسیقی پدیده ای خارج از زندگی مردم نیست که بخواهد تاثیر از خارج بگذارد.

موسیقی در فطرت تمام مردم دنیا وجود دارد وهنرمند هر قومی با بیان زیبایی های زندگی آنها امیدواری را در مردم بیدار نگه می دارد.همه مردم به نوعی هنرمندند ،چون تار و پود وجودشان با شنیدن صدای برخاسته از طبیعت به وجد در می آید.

شادی غایت زندگی همه مردم است،موسیقی بیان عمیق شادی های زندگی است.

آنچه هم اکنون بعنوان موسیقی مقامی در اختیار ماست ثمره فداکاری هنرمندان متعهد به ارزشهای انسانی است.تصویر بسیار فشرده ای از پهنای وسیع زندگی مردمان هر قوم.در حفظ این هنر وفرهنگ بکوشیم.

نویسنده : حسین حصاری