ناهید هاشمیان بجنورد/داستان نویس در حوزه کودک و نوجوان

ناهید هاشمیان بجنورد

دکترای مهندسی صنایع- از دانشگاه امیرکبیر
در حال حاضر عضو هیات علمی دانشگاه خیام مشهد

زمینه فعالیت : داستان کودک و نوجوان

در ابتدای کارشان آشنایی حرفه ای با این حوزه نداشته و قصه‌هایی را که به شکل کلامی برای فرزندش می گفته را با توصیه دوستانش به شکلی منسجم تر  به چاپ رساند. اولین کتاب او" آفرین صدآفرین" بود که در سال 76 به چاپ رساند و آخرین کارش " لپ قرمزی" که در سال 90 توسط انتشارات سوره مهر به چاپ رسیده است.

اما دیگر کتابهای او : دوست خطرناک- بی اجازه- شکمو- قصه های ریاضی- به دنبال دوست- مامان خوبی دارم- بستنی چوبی- باهم- دوست کوچک گلها

نکته جالب در کارهای او این است که به شخصیت های منفی در داستانهایش نام هیچ کودکی نیست بلکه نام هایی غیر واقعی دارند او معتقد است: « کودکان معصومند و منفی بودن در ذاتشان نیست » بنابراین از اسامی مانند دبیل، پریم،زگوند و .. استفاده می کند.

ارتباط معقولی نیز در رابطه با افزایش تعداد شخصیت های منفی داستان هایش با تعداد فرزندانش وجود دارد به طوریکه تا زمانیکه اولین پسرش که در حال حاضر دانشجوی رشته پزشکی است بود در کتاب های نخستین نیز یک شخصیت منفی به چشم می خورد و دبیل نام داشت . وقتی دومین فرزندش نیز بر جمعشان اضافه شد شخصیتهای پریم و زگوند نیز به وجود آمدند.

ناهید هاشمیان بجنورد در حال حاضر ساکن مشهد است اما پیشینه و سابقه خانوادگی او به بجنورد مرکز استان خراسان شمالی بازمی گردد که از همین موضوع در خلق دختر قالی باف در کتاب لپ قرمزی  بهره برده است.

خانم هاشمیان به دلیل مشغله‌ی درسی  که جهت وارد شدن به مقطع دکترا برایش پیش آمد تا مدتی نوشتن را کنار گذاشت ولی پس از آن کتابی را با عنوان « کوپه ویژه خواهران» به نگارش درآورد که مجموعه ای از تجربیات یک خانم در اجتماع بود که در آن واحد باید سه عنوان را به دوش می کشید:مادر- دانشجو – شاغل

این نویسنده در باره کتاب لپ قرمزی خود اینگونه می گوید:این کتاب در باره« کار» است  . چون رشته تحصیلی من دکتری صنایع است، سعی کرده ام با زبانی کودکانه ،نگاه به کار ،رابطه کارفرما و کارگران ورابطه کارگران با یکدیگر را شرح داده و فضای ترسیمی کارگاه را به طور اصولی برای کودکان بیان کنم ،من سعی کرده ام در این اثر  رشته تحصیلی خود را به کودکان ارائه کنم و اصول خوب و درست کار را به آنها بیاموزم .و نیز بهترین نقد بر این کتاب را از آقای علی الله سلیمی که در خبرگزاری فارس نوشته می داند.