یلدا

یلدا

به قدر پهنه ی یلدای بیقرار بخند

به قدر وسعت شبهای انتظار بخند

دوباره فصل خزان شد عزیز من حالا

به قدر گستره ی رود و آبشار بخند

تو چون گلی گل من چون شکوفه در باران 

به هرچه در همه جا هست چون بهار بخند

شبی ست سرد و تنم یخ زده ست از سرما

به این غریبه ی تنهای این دیار بخند

چقدر خنده ی نازت قشنگ و رویاییست

شبیه سرخی گل چون گل انار بخند

بیا حکایت تنها شدن ببین و مرو

تو هم بخند عزیزم به روزگار بخند

                                                            سراینده: شیرالله ارغوان - بجنورد