دومین جلسه « بررسی شخصیت شناسی در داستان » برگزار شد

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری خراسان شمالی، دکتر خوجانی در این جلسه با اشاره به ریشه و تعریف خشونت گفت: خشونت فیزیکی، روانی، جنسی، سیاسی، مسامحه و آموزشی هر یک در جایگاه خودش می تواند اثر جداگانه و مخرب بر کودک داشته باشد و پایه‌های تربیتی او را بنیان‌گذاری کند. وی موضوعات مورد علاقه داستان نویسان را جهت خلق یک اثر ارزیابی کرد و افزود: مهمترین توصیه به داستان نویسان نزدیک شدن به اصل و ریشه یک واقعیت اجتماعی است چون اثری که مطالعه یک داستان بر فرد می‌گذارد خیلی بیشتر از همایش و کنفرانس و... است و در طول یک داستان هرچه بتوان واقعی و اصولی عمل کرده و به شخصیت داستان نزدیک‌تر شویم، می‌توان گفت که داستان به وظیفه خودش عمل کرده است. این دکتر جامعه شناس گفت: مهمترین عامل اثرگذار در خشونت بر علیه کودک، اعتیاد والدین است و این عامل ریشه در بسط و گسترش دیگر جرایم اثرگذار دارد.  وی اقداماتی که برای یک معتاد می توان انجام داد را به سه قسمت دسته بندی کرد اول : پیشگیری اولیه که آموزش و آگاهی و اطلاع رسانی را در بر می گیرد، دوم: پیشگیری ثانویه که شامل ارائه خدمات به معتاد می شود و سوم: پیشگیری ثالثیه که شامل پیگیری فرد معتاد بعد از ارائه خدمات است که متاسفانه بیشتر فعالیت های جامعه معطوف به قسمت دوم یعنی ارائه خدمات شده است. خوجانی با تاکید بر داشتن نگاه منتقدانه در خصوص خشونت در کودکان و کودکانِ کار، به تز جدید جامعه شناسان در خصوص پیش‌بینی بهتر از پیشگیری و پیشگیری بهتر از درمان اشاره کرد و گفت: در این رابطه هم نویسندگان می‌توانند با قلم فرسایی خود عموم جامعه را به این نکته حساس کنند تا از این طریق هنرمندان دیگر رشته ها هم وارد جریان شوند.  در ادامه دکتر حمید خوجانی در پاسخ به سوالات علاقمندان به داستان در خصوص نوع برخورد با مواردی مثل اعتیاد و خصوصا برخورد با معتادان که اعم سوژه‌های داستان‌نویسی را در بر گرفته است، گفت: نمی‌توان برای همه یک نسخه واحد پیچید، ابتدا باید عامل اصلی را پیدا کرد و بعد سعی در رفع آن داشت چون همه معتادان به یک شکل معتاد نشده‌اند .